BLOG

DSC08028e (2)

TOPSTAP biedt:

TEGENSTROOM

18 september 2017

Annet is een rustige vrouw, zestig, en zoals ze zelf zegt “in de bloei van haar leven”. Qua werk is het einde nog lang niet in zicht. Ze heeft net de stap naar directeur gemaakt. Tegen een grote basisschool waar ze 8 jaar als leerkracht werkte, antwoordde ze toch “ja” op de vraag of ze wou solliciteren. Vijf jaar geleden toen dezelfde baan vacant was, vonden ze een ander meer geschikt. Wel vond ze vervolgens haar behoefte aan uitdaging in haar vrije tijd. De scheidsrechterscursus bij haar sportclub was echter al weer even geleden. Haar kwaliteiten en ervaring waren uit hun jas gegroeid. Tijdens onze eerste wandeling, een half jaar geleden, vertelde ze dat ze graag met de stroom meeloopt en dat dat niet altijd het gewenste resultaat geeft. “Meer durven” was één van haar doelstellingen. We spraken af wat “onbekend terrein” te verkennen en te ontdekken hoe het is om tegen de stroom in te gaan. Soms namen we letterlijk een nieuwe route en een andere keer werden we overvallen door zware rukwinden die onze woorden ongehoord meenamen. Het was mooi om met haar mee te lopen en mee te maken hoe ze ook buiten de coach setting nieuwe paden uitprobeerde. Nu, in haar nieuwe functie, wandelen we nog af en toe samen in het groen, om, zoals ze zegt, het ook in haar hoofd van licht bewolkt naar helder te krijgen.

DSC06830

 

RICHTINGWIJZER

22 juli 2016

Nu de gladiolen weer in bloei staan is het tijd om af te reizen naar Nijmegen. Een dagje feestelijk ontspannen met het kantoor weer even op slot. Dat zal ik deze zomer vaker doen: af en toe een paar dagen uit het dagelijkse ritme stappen, ter ontspanning, lering of vermaak. Nodig, ook voor mij, om nieuwe inzichten en nieuwe energie op te doen. Heeft u vakantie of werkt u door of bent u in between jobs? Wilt u zaken anders aanpakken na de zomer? Wilt u uw kwaliteiten effectiever inzetten? Heeft u behoefte aan nieuwe perspectieven? Of aan een andere baan misschien? Is een richtingwijzer dat wat u zoekt? Lees dan verder en kijk of mijn cadeau iets voor u is.

VERJAARDAG Ik was jarig deze week en heb het goed gehad. Graag trakteer ik jullie ook: In deze zomer geef ik vijf intake wandelingen weg. Gratis. Een traktatie omdat ik jarig was. Samen met u wandel ik in de mooie natuur in de omgeving. Onderweg bespreken we samen uw vragen, twijfels of plannen en hetgeen u wilt bereiken. Vervolgens kunt u, n.a.v. een offerte vrijblijvend besluiten of u een coaching traject bij TOPSTAP wilt volgen.

DSC06741 (3)

 

GEBAAND PAD?

12 juli 2016

 

Kevin, een verantwoordelijke veertiger, sinds anderhalf werkzaam als afdelingshoofd bij een grote semi- overheidsinstelling, begon in het voorjaar een traject bij TOPSTAP. Een half jaar eerder was er een grote bezuinigingsoperatie aangekondigd. En ook zijn afdeling zou dat niet “schadevrij” overleven. Hij vond het lastig dat ook hij een aantal mensen “weg moest sturen”, bovendien was ook zijn positie niet per se “veilig”. Pas volgend jaar zou een en ander wat concreter worden en er werd gehoopt op voldoende “natuurlijke verloop”.  Wat hij eerder nog een “ideale baan” vond, werd een bron van stress.  Moest hij blijven en afwachten of de focus op elders solliciteren richten? Al wandelend op een afwisselend landgoed in de buurt praatte hij enthousiast over zijn eerste jaar op deze positie. Hoe hij een  nieuwe werkwijze had ingevoerd, zoveel mooie plannen had en hoe hij zich zo “gedragen” voelde.

Na vijf boeiende wandelingen, door de motregen en in de zon, met grijze luchten of mooie wolken, in het veld en op gebaande paden, was het besluit genomen. Kevin blijft en ziet hetgeen komen gaat met vertrouwen tegemoet. Hij beschouwt zichzelf en zijn inzichten daarbij meer als deel van de bedrijfsoplossing.

 

DSC06097 (2)FRISSE START

Heb je daar ook behoefte aan, neem gerust contact op en hoor wat ik voor je kan betekenen. M: 06 2214 5055

 

DSC05722 (2)

 

OPENING

12 mei 2016

Evelien zat helemaal vast, zei ze. Ze kon geen kant op, haar leven was helemaal “dichtgetimmerd”. Natuurlijk redde ze het wel, maar hoe leuk was het nog allemaal? Dat waren een paar van haar zinnen toen we na haar Kerstvakantie samen wandelden in de buurt van Deventer. Er zat nu weer een interne reorganisatie aan te komen, met allerlei nodige aanpassingen weer. Vooral van haarzelf, mopperde ze. Evelien is al bijna  15 jaar docent, met steeds minder passie en plezier. Eigenlijk had ze er geen zin meer in. Maar ze moest wel, zei ze. Verantwoordelijkheden hè, de hypotheek moest netjes betaald, de kinderen mocht het aan niets ontbreken. We liepen en praatten, we keken en luisterden. We genoten, ook Evelien, van het steeds groener wordende landschap, van het water en van de overtrekkende kwekkende ganzen. Tijdens één van onze wandelingen, op zoek naar waar ze warm voor liep, sprak ze over het verschijnsel “zonsverduistering”, vol enthousiasme vertelde ze daar van alles over, ze had daar op de basisschool eens een spreekbeurt over gehouden. Evelien had zich nooit als bèta gezien en had het vak natuurkunde zo snel als mogelijk laten vallen. Intussen is ze gestart met een cursus sterrenkunde. Twee van haar leerlingen passen op haar kinderen die cursusavonden. Verder is Evelien vast van plan in 2017, als “deskundige”, getuige te zijn van de volgende zonsverduistering in de Verenigde Staten. Binnen haar werk is ze wat stappen aan het zetten. Ze staat weer met meer plezier in haar volle leven.

DSC05133 (3)

 

Klaar voor de LENTE

8 maart 2016

Wat heeft de lente voor Herman in petto? Ingedut, winterdepressie en zo wat zorgen, waren zijn nonchalant uitgesproken woorden die me bijbleven na de intakewandeling. Herman is een rustige man, veertiger, en gaat ervan uit dat zijn gezin hem “niet meer nodig” heeft. Zijn onderneming “loopt wel”, ook zonder veel inspanningen.  Zijn vrouw, die hem gestuurd had, had hem laatst “sukkel” genoemd en daar was hij het eigenlijk wel mee eens. We maakten mooie wandelingen en praatten over zijn leven, zijn werk en zijn gezin. Op zijn werk was hij de lol een beetje kwijt. De tent runnen, hier wat plannen, daar wat regelen, ja knikken en zien dat het goed was, beviel hem eigenlijk niet meer zo. Teveel op kantoor, teveel sleur. Hij miste het echte werk, het naar buiten gaan, mensen ontmoeten, zelf de producten “verkopen”. Thuis bepaalde z’n vrouw intussen hun gezamenlijke agenda en de kinderen waren volwassen en gingen hun eigen gang.  De sloomheid had van alle kanten toegeslagen. Tijd voor wat actie!

Gedurende vijf wandelingen in een mooi natuurpark in Enschede, opdrachten tussendoor, kreeg Herman meer en meer zin om het roer om te gooien. In zijn bedrijf is hij bezig met één van z’n werknemers te ruilen van taken, voor twee dagen in de week. Thuis heeft hij een wekelijks “wat willen wij” -uurtje geïntroduceerd en zo zijn er nog wat plannen. Vòòr de zomer hebben we nog een keer afgesproken. Ik verheug me op die ontmoeting.

IMG_2372loeslucht

 

GEBAKKEN LUCHT?

26 januari 2016

Het ging slecht met z’n bedrijf. Nog harder werken deed daar niets aan af. Aan de financiële verplichtingen kon hij weldra niet meer voldoen. Een faillissement lag op de loer. Feit was dat Andries kwaad was. Kwaad op de situatie,  kwaad ook op de bank, die hem geen respijt meer gaf, kwaad op zichzelf, misschien nog wel het meest. Hoe kon juist hèm dit gebeuren, vroeg hij zich af.  “Wat levert zo’n traject me méér op dan gebakken lucht”?,  verzuchtte hij aan de telefoon. Na mijn werkwijze uitgelegd te hebben, spraken we af voor een intakewandeling. Dat hij druk was in z’n hoofd, was niet gek in zijn omstandigheden. We liepen in een prachtig Twents natuurgebied grenzend aan Duitsland. Bewust van de frisse wind op de huid, van het geluid van het stromende water in de beek, van interessante wolkentekeningen kreeg zijn “mind” nieuwe inhoud. Andries wilde zich niet meer schamen en de situatie nemen zoals die was. Nu, na drie mooie gesprekswandelingen èn tussentijdse actieve inzet van Andries, hebben zijn kwaadheid en schaamte plaatsgemaakt voor acceptatie, nieuwe zin en plannen. Hij is nog niet waar hij zijn wil, maar zijn nieuwe kijk op de situatie geeft lucht, energie en nieuw perspectief. Wij hebben nog drie ontmoetingen te gaan, ik verheug me daar op.

DSC04437-1 (2)

 

NIEUW  BEGIN

3 januari 2016

Anne, eind veertig, was doorgestuurd naar mij om het “gewoon eens te proberen”. “Nee heb je, ja kun je krijgen”, had haar collega gezegd. Anne omschreef zichzelf als “zwaar op de hand”. Ze hoopte dat ze wat relaxter zou worden als haar kinderen het huis uit waren. Dat bleek niet het geval. Al ging het goed met ze, de één studeerde en de ander had een baan naar z’n zin en woonde samen. Ook in haar werk als docent waren er geen heel  grote stressfactoren, kabbelde het rustig voort. Haar relatie was heus wel voor enige verbetering vatbaar, maar niet iets om je echte zorgen over te maken. Ze had een paar vriendinnen, maar die hadden zo hun eigen beslommeringen. “Vroeger thuis was er altijd wel een “ja, maar”, als je blij of gewoon tevreden was”, verklaarde ze het voortdurend zien van beren op haar weg. ”Is dit het nou”?, vroeg ze zich af. Pratend, luisterend en zwijgend liepen we in mooi veengebied in Twente, waar de herfst zijn werk goed had gedaan: drassigheid en kalende bomen. Met kwakende eenden in de verte bevonden we ons af en toe in een mooie natuurfilm, zo vond Anne. Haar coaching doel werd: leren weer passie, lol en uitdaging te ervaren. Na wat huiswerkopdrachten en het opnieuw verkennen van waar ze warm voor liep, zei ze bij bijgaand tafereel tijdens onze 3e of 4e coachwandeling: “de beren hebben al wat  plaatsgemaakt voor kippen, daar durf ik wel langs”.  Anne heeft zich intussen ingeschreven voor parttime opleiding onderwijsmanagement en is een gesprek met haar man aan het voorbereiden over “dansles”, het liefst met hem.

kerstnatuur

 

 

EEN  TOPSTAP  2016

december 2015

 

 

 

 

 

 

DSC04244loslaten

 

LOSLATEN

26 november 2015

Zorgen over later? Gehecht aan een slechte gewoonte? Last van een vervelende gedachte? Kwaad op je partner? Boos op jezelf? Je werk vervelend? Regie op je leven kwijt? Of op je werk? Onvervulbare wens? Verslaafd aan een slechte relatie? Twijfel over vriendschap? Last van die vervelende collega? Hekel aan die klus? Ongerust over je kinderen? Schaamte? Verwijten aan je ouders? Zinloos piekeren? Bang voor de toekomst? Verdriet over je verleden? Je ex hatend? Jaloers op je broer? Wanhopig op zoek? Kwaad op je baas? Toe aan wat anders? Spijt van die keuze? Last van oneerlijkheid? Ruzie met je zus? Algehele malaise? Onvervuld verlangen? Angst voor wat komen gaat? Opzien tegen die berg? Keuzestress? Zinnend op wraak? Zorgen over je gezondheid? Je zelfvertrouwen gedeukt?  Minachting voor wat mensen? Berouw over die daad? Oppepper nodig? Iedereen herkent wel één of meerdere vragen. Het goedbedoelde “loslaten!” is wel een al te makkelijk antwoord. Zet die stap en verwen jezelf met een coaching traject. TOPSTAP biedt in de maand december gratis intake (opstap-) wandelingen. Bel of mail voor een afspraak.

DSC04118

 

HERFST

9 november 2015

Gert is een capabele en ervaren projectmanager in de gehandicaptenzorg.  Extravert, vriendelijk en van het no-nonsense soort uit het noorden. Herfst is bij uitstek het seizoen van de bladeren die vallen. Eveneens het jaargetijde waar bij veel mensen het energiepeil wat zakt. Dat laatste geldt ook voor Gert, meldde hij. Er speelden verder een aantal zaken op zijn werk waarover hij graag professioneel  van gedachten wou wisselen. Daarom besloot hij een traject bij TOPSTAP te volgen. Gert vindt het leuk om evenementen te organiseren, mensen te mobiliseren en alles tot in de puntjes te regelen, hij is daar ook heel goed in, echt door de wol geverfd. Dat er de hele tijd over z’n schouder meegekeken werd ervoer hij als gebrek aan vertrouwen en hij vond het moeilijk daar mee om te gaan. Samen wandelend, pratend, kijkend en luisterend, trad hij vitaal de herfst tegemoet, ook wat betreft zijn werk. Hij leerde wat “spelen” met eigen (re) -acties en zag wat daar de invloed van was. Tijdens onze wandelingen kwam ook zijn privéleven aan de orde. Gert houdt van gezelligheid,  hapjes  en drankjes. Hij vindt, net als zijn vrouw, dat hij deze drie teveel met elkaar verbindt, in te grote mate. Al een aantal keren in zijn leven is hij op eigen houtje succesvol de strijd aangegaan tegen deze vermeende drie-eenheid. Met een toch weer onbedoeld opbouwen na het beoogde resultaat. Nu, tijdens onze laatste wandeling, meldde hij dat hij deze strijd wederom aangaat en dit keer niet in z’n eentje. Gert heeft de krachtige stap gezet via de huisarts gespecialiseerde hulp in te roepen. Dit om meer fitheid te bereiken en de gezelligheid uiteindelijk ook gezond te houden. En waarom zou hij daar in z’n eentje mee gaan worstelen als deskundige hulp ruim voorhanden is?  Ik verheug me op het weerzien met hem en ben benieuwd naar waar deze stap, deze topstap, toe leidt. Over een aantal maanden, als de lente al in aantocht is, zal hij me dat vertellen en zal ik het zien.

DSC04009NU

27 oktober

Ben belde me op en vertelde dat hij sinds juni geen werk meer had. “Schuldeloos ontslagen”, legde hij uit. Of ik op korte termijn tijd had? Toch onverwacht werd de werkovereenkomst, door reorganisatie, na negen jaren ontbonden. Ons eerste gesprek kon hij er niet over uit dat juist hem dit moest overkomen. Hoe moest dat nu verder met z’n financiële verplichtingen, z’n  reputatie van hardwerkende burger en zijn behoefte een rustig leven te leiden.  Zijn verantwoordelijkheidsbesef deed nog eens een schepje bovenop dit gevoel van ellende. Hij vertelde dat hij slecht sliep en niet zag hoe dit ooit weer goed kon komen. We liepen en praatten, keken en luisterden. De derde wandeling was zijn praten rustiger, zijn stappen meer relaxt en zijn kijk wat ruimer. Hij zag het zomerse loofgroen hier en daar van kleur veranderd, paddenstoelen uit de grond geschoten. Herfst in al z’n pracht. Hij is er intussen door zijn huiswerkopdrachten in geslaagd zich  te concentreren op  “zijn probleem” in slechts een paar uur per dag i.p.v. non stop (soms inclusief de nacht) zoals een paar maanden geleden het geval was. In die probleemuren voelt hij soms nog wat schaamte en wanhoop. De rest van de dag weet hij meer en meer ruimte te maken voor het NU met weer wat lichtheid en genieten.

DSC03786

 

CURAÇAO

17 oktober 2015

Als je (indirecte) familiebanden hebt aan de andere kant van de oceaan en die af en toe ook “live” wilt aanhalen, dan is het mooi om je “coaching skills” ook te kunnen inzetten. Die gelegenheid kreeg ik afgelopen week op Curaçao. Het effect van wandelend je verhaal doen in de “mondi” van de Caracasbaai verschilt nauwelijks met in Nederland, op de temperatuur na. Als je die bij de afronding laat dalen door een fris briesje aan Caribische Zee, kun je er weer tegenaan, zo zei Margriet, haar top stap tegemoet. Wordt vervolgd!

DSC03525

 

PERSPECTIEF

20 september 2015

Vorige week werd ik gebeld door Niek. Met hem had ik afgesproken dat hij me, tussen de wandelingen door, kon bellen als er wat al te spannende dingen op z’n werk gebeurden. Niek is de financiële man binnen een grote organisatie. Met veel deadlines, vaak haast, weinig rust. Een gesprek met de directeur was op zijn verzoek aanstaande. Een gesprek over Nieks advies om nog een financieel medewerker aan te trekken. Hij kwam een tijdje geleden naar me toe toen zijn werksituatie steeds meer impact op zijn privéleven kreeg, op z’n gezondheid, om te beginnen op z’n nachtrust. Soms sliep hij niet meer dan een paar uur. Bij ons eerste gesprek liep ik naast een bezorgde man die hard op weg leek naar een burn-out. Als doel van de coaching hebben we samen “weer perspectief zien” geformuleerd. Niet telkens alle energie op laten gaan aan de korte termijn problemen, maar weer zicht krijgen op een langere termijn doel.  Niek kwam zelf op de vergelijking met autorijden: als je de blik houdt op een meter voor je, ga je slingerend en langzaam vooruit, terwijl met de focus op honderden meters verder, rijd je kaarsrecht en zelfverzekerd, de barrières onderweg bijna moeiteloos passerend. Nieks perspectief werd voorlopig de jaarlijkse financiële overzichten elk begin van het jaar. Hiervoor zijn aantoonbaar meer werkuren nodig dan Niek redelijkerwijs kan leveren. De directeur is inmiddels deelgenoot van deze kennis. Volgende week zal ik horen hoe het gesprek verlopen is.

DSC03397

 

DIVERSITEIT

11 september 2015

Een paar maanden geleden werd ik door een jonge vrouw gebeld met de vraag: “Kunt u ook opvoedvragen beantwoorden”? Ik vroeg wat er aan de hand was en of ze iets duidelijker kon zijn. Ze begon te praten over haar zoontje waarvan ze niet wist wat er in hem omging en ze vroeg zich af of het wel goed met hem ging. Al pratende bleek ook dat ze onzeker was of ze op haar werkplek kon blijven en zo nog wat kleine zorgen. Ik legde uit hoe ik werkte, dat ik al wandelend in de natuur met haar “mee” zou lopen en bood haar aan om het eens samen te proberen. Na een eerste wandeling/gesprek voelde ze zich opgelucht, fris en ontspannen. We hebben intussen vier prachtige wandelingen op Landgoed Het Lankheet gemaakt. Een diversiteit aan thema’s zijn door Irene aan de bomen, het water, het riet, de vogels en aan mij  toevertrouwd. De urgentie van haar “issues” is inmiddels opgelost en ze gaat er relaxt mee om. Wij maken nu op haar verzoek een maandelijkse wandeling om deze, wat zij noemt, “top stap”, vast te houden.

DSC03330

KLEUR

26 augustus 2015

Erger je je vaak groen en geel? Of ga je regelmatig over de rooie? Ben je nogal een zwartkijker? Heb je net een blauwtje gelopen? Is het gras aan de overkant altijd groener? Dreig je in een zwart gat te vallen? Of wacht je nog steeds op de prins(es) op het witte paard? Wil je niet langer die grijze muis zijn? Geloof je iemand te vaak op zijn/haar blauwe ogen? Wil je gewoon niet een wit voetje moeten halen? Of heb je gewoon wat meer kleur op je wangen, in je werk of in je leven nodig?
Goede redenen om eens contact op te nemen met TOPSTAP.
Wees als een rode kat en haal paars van het latje. Kan het kwaad om eens door een roze bril te kijken?
Ik heb een donkerbruin vermoeden dat jij jezelf hiertoe groen licht wilt geven. Beken kleur en bel. Of zet het zwart op wit en mail. Voor meer rooskleurigheid.

 

stromingaug17STROMING

18 augustus 2015

Nederland staat niet bekend als land met het meest zonnige klimaat. Als je je humeur laat afhangen van de zichtbaarheid van de zon, kom je er qua eigen zonnigheid vaak bekaaid af. Miriam heeft daar last van, deelde ze me mee op één van onze wandelingen. Diep onder haar dekbed kruipen, als het wolkendek iets te lang grijs of donkerder is, is het liefste wat ze dan doet. Daar heeft ze hinder van, zowel thuis als op haar werk. Er komt dan weinig uit haar handen en van de voorgenomen vriendelijkheid komt niet veel terecht, beschrijft ze. Niet helemaal toevallig wandelden wij onlangs, langs de Schipbeek, gewapend met elk een paraplu, tegen de stromende regen. Het dichte wolkendek liet geen zonnestraaltje door. Wij keken naar het water en liepen met de uitbundige stroming mee. “Prachtig” vond Miriam en ik deelde haar mening. Bijgevoegde foto houdt haar onder de dekens vandaan als ze weer die drukkende verlamming voelt opkomen bij “slecht” weer.

 

DSC03127ONTMOETING

10 augustus 2015

De vakantie levert bij de meesten verschillende ontmoetingen op. Inspirerende, vrolijke, saaie, geplande, onverwachte, noodgedwongen, luchtige of soms verrassende ontmoetingen. Zo was ikzelf o.a. een paar dagen op Terschelling, tjonge wat een ruig en mooi eiland. De weg er naartoe, op de boot vanaf Harlingen, had ik, behalve met ook een aantal aardige medereizigers, een spectaculaire ontmoeting. Zijn groet aan mij was luidkeels en overeenkomstig de beltoon van mijn mobiele telefoon. Met als gevolg een greep in mijn handtas zonder het beoogde effect, er was namelijk niemand die me belde. De groet werd herhaald en ik nam nu de eigenlijke bron waar, een heuse meeuw. Ik playbackte een begroeting terug en de verdere reis werd ik met wisselende afstand vergezeld door deze prachtige en nieuwsgierige vogel. Als ik nu, in de afronding van mijn vakantie, terugdenk aan deze ontmoeting, voel ik mij weer geïnspireerd door dit krachtige, vrije, vriendelijke en openhartige schepsel. Behalve door mijn telefoongeluid word ik daar ook aan herinnerd door bijgevoegde foto, die ik inmiddels als bureaubladachtergrond geïnstalleerd heb. Had jij ook een herinneringswaardige ontmoeting?

 

DSC03087

ZON REGEN ZON REGEN ZON

1 augustus 2015

Wat was het ook alweer? “Na zonneschijn komt regen” òf “na regen komt zonneschijn”. Soms zijn ogenschijnlijke tegenstellingen allebei waar. Hoe dan ook: voor TOPSTAP maakt het niets uit. Natuurlijk zijn er favoriete weersomstandigheden voor een goede wandeling. Toch gaat het meestal prima om ook in de regen de coaching wandelend te doen. Een professioneel coachgesprek kan natuurlijk ook binnen, als de weersomstandigheden zodanig zijn dat het moeilijk of gevaarlijk wordt (storm en regen overstemt het gesprek, afbrekende takken of te grote hagelstenen) om in het bos te zijn. Net als in het “echte leven” zijn de omstandigheden niet altijd optimaal, ook niet om buiten te coachen. Gelukkig kun je je daar voor een deel tegen beschermen, bv als het regent. Dat is komende week niet nodig 🙂

 

DSC02937

VAKANTIE

24 juli 2015

Veel mensen hebben nu vakantie. Zij die dat niet direct hebben: ondernemers, gepensioneerden, zieken, in-between-jobbers, doen veelal toch mee en claimen voor zichzelf minimaal een aantal dagen waar de ontspanning op nummer één staat. Even niet aan de marketing denken, lekker geen vergaderingen, toch maar een paar dagen naar de camping of naar die nog onbekende stad of fijn thuis en even niet solliciteren. Uit het dagelijkse ritme stappen, in welke vorm dan ook, uit of thuis, om energie op te doen om later weer met verve de verplichtingen en inspanningen enigszins “schadevrij” af te kunnen handelen. Af en toe levert deze tijd van bezinning nieuwe inzichten op. Sommige vakantiegangers nemen het besluit om zaken anders aan te pakken. “Het moet anders, maar hoe”? Tijd en geld investeren om samen met een professionele buitenstaande deze vraag te beantwoorden kan veel opleveren. Meer zicht op je eigen regie, meer durf om die te nemen en zo meer geluk en tevredenheid te ervaren. Daar profiteert dan direct de omgeving van mee. TOPSTAP blijft ook in de vakantie bereikbaar voor deze inzichtkrijgers. Wel gaat vandaag het bos “op slot” en vier ik deze dag in Nijmegen, bij de vierdaagse. Ik wens iedereen een goede vakantie!

 

147KANTOOR IN HET BOS

13 juli 2015

Wat maakt dat het bos zo’n fijne plek is om jouw knelpunt te bespreken? Zie je de hommel die bloem bestuiven? Hoor je de koekoek roepen? Voel je die zachte grond onder je voeten? Ruik je dat pas gemaaide gras met het kabbelen van het beekje als achtergrondgeluid. Kijk die vlinder! Deze en andere prettige gewaarwordingen zijn de inrichting van mijn kantoor, dat ik graag een gevoel van gastvrijheid wil laten uitstralen. En met het groen van de natuur lukt dat beter, zoals onlangs onderzoek van Prof. Dr. Agnes van den Berg wetenschappelijk wist aan te tonen. Binnen dit “groene” kantoor bewegen wij ons, mijn coachee en ik, samen pratend en luisterend, wandelend en soms zwijgend. “Ik wil pas weer geld uitgeven als ik een paar grote opdrachten binnenkrijg”, zegt een niet onbemiddeld startend ondernemer. “Mijn zelfvertrouwen is aangetast”, zegt een plichtsgetrouwe door de wol geverfde projectleider. “Nu moet ik echt stappen zetten om zelf van baan te veranderen”, zegt de personeelsadviseur. “Waarom reageert die man altijd zo geïrriteerd”, vraagt een vrouwelijke manager in de zorgsector. Allemaal onderdelen van een grotere vraag die aan mij als wandelcoach worden toevertrouwd. Vragen die door de aangeboden groene entourage op meer ontspannen wijze, antwoorden en stappen creëert dan in een kantoor met een tafel en 2 stoelen. Heb je ook een knelpunt, een issue of gewoon dingen die je je afvraagt en graag wilt delen met een professionele buitenstaander? TOPSTAP heet je welkom in het bos en loopt samen met jou de antwoorden tegemoet.

volkskrant strip 30 juni 001

BEWEGEN

6 juli 2015

Vorige week kreeg ik een aantal keren de opmerking in de trant van: “jaja, dat wandelen buiten is op zich al voldoende om anders naar je problemen te kijken”, waarop ik van repliek diende met: “dat klopt”. Zo is het ook. Als je voldoende beweegt houdt dat het hart en de bloedvaten in conditie en verlaagt het de bloeddruk. Maar daarvoor moet je al snel een half uur per dag bewegen. Dat weet intussen bijna iedereen wel. Verder verdwijnen zorgen en spanningen door bewegen makkelijker naar de achtergrond. En over de werking van endorfine verwijs ik jullie graag door naar een eerder blog. Als er door een coachee een knelpunt met mij gedeeld wordt om samen met mij “op stap” te gaan dit op te lossen, zet ik bovenstaande wetenschap graag in als extra tool.

DSC02600

SPARRING PARTNER

29 juni 2015
Als professional weet je wat je te doen staat. Je hebt op z’n minst een agenda, meestal een weekplanning, en begint maandagochtend, dat geldt voor de meesten, op de afgesproken tijd, minstens afgesproken met jezelf. De te verrichten werkzaamheden zijn bekend, je weet wat je te doen staat. In sommige beroepen bepaalt de cliënt of consument het tempo van de werkzaamheden, in andere functies heb je je aan protocollen of bedrijfs- of werkplannen te houden. Heel vaak is het toch die eigen stempel, een unieke stijl, die mede bepalend is voor het resultaat. Het is juist die stijl, waarbinnen mensen de ruimte voelen om wat uit te proberen, een nieuwe werkwijze, een ander inzicht, ruimte om voor de één of voor de andere manier te kiezen. Binnen organisaties en bedrijven, ook binnen eenmansbedrijven, worden hiervoor soms intervisiebijeenkomsten ingepland. Onder het motto: van elkaar leren. Deze collegiale uitwisseling en kruisbestuiving heeft tot doel tot meer optimale resultaten enerzijds en meer tevreden medewerkers anderzijds te komen. Toch is het die eigen stijl en keuzevrijheid waarbij mensen, ondanks overleg met collega’s, soms twijfelen: “Doe ik het wel goed”, “zijn er niet toch alternatieven”, “moet ik op deze voet verder gaan” en andere vragen die de twijfels voeden. In dat geval kan het een goed idee zijn om met iemand van buiten je werkkring te praten, bv met een coach. TOPSTAP levert deze dienst. In mij vind je een professionele sparring partner met wie je vertrouwelijk deze twijfels kunt delen en met wie je samen, wandelend in de natuur, tot nieuwe antwoorden komt. Soms zijn een paar wandelingen al voldoende om tot het gewenste resultaat te komen. Bel me rustig voor een opstapwandeling.

DSC01945

SPRANKELING

15 juni 2015

“Moet ik per se wandelen als ik door jou gecoacht wil worden”. “Per se is zwaar aangezet, maar ik start graag wandelend, niet als doel op zich, maar als extra middel om jouw doelen te halen”. Bert is een aardige man, is ondernemer en altijd in de weer met z’n bedrijf, een adviesbureau, en heeft nooit ergens tijd voor, klaagt z’n vrouw. Zij was het die hem op het spoor van TOPSTAP zette. Wandelen vindt hij tijdverspilling, in die tijd kun je ook gewoon geld verdienen of aan acquisitie doen, ter zake komen, was zijn mening. Natuurlijk weet hij wel dat ontspanning goed is voor een mens en ook dat het gezin op bepaalde tijden op hem mag rekenen. Zo mag zijn gezin drie hele weken per jaar “vrijelijk over hem beschikken” en daarbij bijna elke zondag, een deel daarvan althans, zo legt hij uit. Op zaterdag coacht hij het voetbalteam van z’n dochter, alleen de thuiswedstrijden, want er zijn grenzen verklaart Bert. Verder gaat alle aandacht naar z’n bedrijf. Zijn aanvankelijke coachvraag: “Hoe houd ik genoeg tijd over voor mijn gezin”, wijzigde na een paar gesprekken, al wandelend, in: “Hoe krijg ik het voor elkaar om meer van het leven te genieten”. We liepen in een zomers bos bij Haaksbergen, het luide geroep van een koekoek, het geruis van een voortkabbelend beekje en andere geluiden om ons heen leidden onze gesprekken soms wat af, Bert begon dat aangenaam te vinden. We besteedden aandacht aan zijn kwaliteiten, wat hem bracht naar zijn liefde voor muziek. Bert heeft vroeger tot halverwege zijn tienerjaren drumles gehad, met veel plezier en evenveel lawaai, “dat vond ik prachtig”. Met enthousiasme is hij nu aan het bekijken hoe hij dit weer op kan pakken. Dat was toch echt wel een sprankeling die ik in zijn ogen zag, voor het eerst. Ik verheug me op onze volgende wandeling.

 

DSC02300

TOPSTAP is ook voor toekomstige bestuurders, managers en teamleiders

TEENAGERS

1 juni 2015

Als er een deadline nadert neemt de spanning toe. Voor sommigen geldt dat er dan extra en beter gepresteerd wordt. Voor anderen geldt dat ze juist blokkeren en nauwelijks nog tot iets in staat zijn. Voor bijna allen geldt: stress. Ik had laatst het voorrecht om een leuke, slimme teenager te mogen coachen. Ik liep samen met hem op en hij onthulde dat hij alleen goede cijfers haalde als hij het qua tijd op de uiterste spanning liet aankomen. Op het laatste nippertje nog even het tentamen voorbereiden of het verslag maken. Ervaring had hem geleerd dat de cijfers lager waren als hij zijn klussen ruim voor de vereiste eindtijd afmaakte. De rest van de tijd spookten er regelmatig stressvolle gedachten door z’n hoofd als: “Eigenlijk moet ik nog dit” of “Jammer dat ik dit niet al gedaan heb”, niet echt plezierig. De cijfers van Allard zijn voldoende.
Om zijn welbevinden te vergroten kan deze tiener kiezen uit 2 dingen: Ten eerste kan hij vasthouden aan zijn deadline-presteren-is-beter -gedachte. Maar dan nu tot die deadlines zijn tijd beter besteden aan niet schoolse zaken die hij wèl leuk vindt, bv skateboarden, voetballen of met vrienden wat leuks doen. De tweede mogelijkheid is dat hij bereid is af te stappen van zijn theorie. Dat kan als hij wat gaat oefenen met andere planning: zorgen dat hij ruim voor de deadline klaar is met zijn werk, om daarna tijd over te houden voor ontspannende activiteiten.
Als Allard ervoor kiest om één van deze twee opties, beide prima, nader vorm te geven, zal hem dat voor de rest van zijn leven veel stressreductie opleveren. Ik help hem daar graag bij.

DSC01982Wat TOPSTAP je biedt

ENDORFINE

22 mei 2015

Dat iedereen een steuntje in de rug nodig heeft is duidelijk. De meesten hebben in hun directe omgeving iemand of een paar mensen waar ze van op aan kunnen, ook in mindere tijden. Waarop ze kunnen bouwen zoals dat heet. Behalve deze directe alledaagse support, hebben veel mensen ook meer professionele ondersteuning nodig, vaak tijdelijk om de balans van je gelukshormonen op orde te houden. Voor zaken waar je persoonlijke kring weinig kaas van gegeten heeft, of waar je ze niet mee wilt of kunt belasten. Dan heb je een deskundige nodig, die je voor die specifieke uitdaging verder kan helpen. Een professional dus die precies op dat terrein waar de schoen wringt, samen met jou kan zorg dragen voor de nodige vooruitgang. Druk op je werk, veel verantwoordelijkheden, het werkplezier is er nog nauwelijks, je loopt steeds meer aan tegen bepaalde zaken, je wilt of kunt niet zo verder. Of het tegenovergestelde: op stapel staande reorganisaties die jouw positie onzeker maken. Je endorfine –tekort, door stress veroorzaakt, gaat dan ook vaak zijn parten spelen in je privéleven. Endorfine is één van de lichaamseigen gelukshormonen. Je lichaam maakt die aan in situaties van plezier en ontspanning en creëert daarmee draagkracht voor niet altijd te vermijden stressvolle omstandigheden. Coachpraktijk TOPSTAP zet behalve kennis en ervaring, op deskundige wijze nog twee tools in die uw endorfinepijl positief zullen beïnvloeden: de natuur en het bewegen.

DSC01896

WENDING

15 mei 2015

Wat dacht je van deze omgevallen boom? Die zag ik gisteren in de buurt van de Bommelas bij het Buurserzand. Wanneer die de verticaliteit prijsgaf en waardoor precies, weet ik niet. Het zou zo maar kunnen dat het door die beruchte sneeuwstorm in de winter van 2005 kwam, die ook veroorzaakte dat Haaksbergen drie dagen zonder stroom kwam te zitten. Met als gevolg o.a. een hoger geboortecijfer negen maanden later. Dat er niet alleen slechts van dit soort “rampen” komt, bewijst verder ook deze foto: een omgevallen eik die voor dood op de grond ligt en nieuw leven creëert. Waarmee het landschap kunstig versierd wordt als een op haar zij liggende femme fatale, hoofd opgeheven en door één hand ondersteund. Een parel van de natuur. Behalve in een bomenleven gebeuren er ook onvoorziene en ongewenste zaken in een mensenleven, met alle negatieve gevolgen van dien. Toch liggen die vaak ten grondslag aan een nieuwe wending, een nieuwe stap, een onvoorzien geluk. Veel menselijke parels zijn daar het zichtbare bewijs van. Nelson Mandela en J.K. Rowling maakten die ommekeer voordat zij president van Zuid-Afrika resp. schrijfster van Harry Potter werden. Zo zijn er ook veel mensen die niet per se beroemd werden, maar wel hun geluk vonden na een dosis tegenslag. TOPSTAP begeleidt graag die nieuwe wending.

DSC01770

KEUZE

11 mei 2015

Elke dag maken we vele keuzes. Ook als je een verwoed planner bent, dan kom je er niet onderuit keuzes te maken. Of als je in een door anderen (deels) gepland dagritme belandt, zoals op school, op je werk en voor sommigen ook thuis, moet je blijven kiezen. Zelfs als je vrijheid zeer beknot is zoals in een ziekenhuis of in de gevangenis, heb je ruimte om keuzes te maken. Op z’n minst de keuze van welke gedachten je hebt. Dat gedachten door jezelf aangestuurd (kunnen) worden is voor veel mensen onbekend. Dat is niet per se makkelijk, zoals stoppen met roken dat ook niet altijd is, maar werpt wel ballast af en levert meer welbevinden op.
Met TOPSTAP Coaching help ik jou de gewenste gedachten naar boven te halen en ondersteun jou bij het volgen van die gedachten en wensen. Samen wandelend luister ik naar jou, naar je vragen en naar je wensen. Samen luisteren en kijken we naar de dingen om ons heen. Jij bepaalt de route. Kies je voor linksaf, rechtsaf of rechtdoor? Ik loop met je mee en leid je als je wilt. Vaak na vier tot zeven wandelingen is jouw nieuwe route uitgestippeld. Een enkele keer kiest iemand om terug te gaan, zoals Floor laatst, die koos voor de weg terug, terug naar haar veilige bekende gedachten en patronen, die ze eigenlijk niet wou..of toch weer wel? Dat kan. Daar scheidden onze wegen. Misschien voor kort, aan haar de keuze.
Wil jij ook vooruit en zeg je “ja” tegen onbekende paden, neem dan contact met me op voor een eerste wandeling.

DSC01562

LUCHT

30 april 2015

“Hèhè”, verzuchtte hij, “even weer wat lucht”. Peter, een verantwoordelijke veertiger, manager in de ontwerpindustrie, maakt lange dagen en “zit er even helemaal doorheen”, vertelde hij. Als je dan “zware tijden” hebt en alles tegen lijkt te zitten, dan kun je wel wat lucht gebruiken. Frisse lucht. Tijdens de wandelingen met mij op Landgoed Het Lankheet ervoer hij dat, zei hij telkens weer, zelfs bij regen. De afstand naar Haaksbergen had hij er graag voor over. We hadden een aantal goede gesprekken over carrière en druk-zijn en over de dilemma’s die dat bij hem en bij zijn gezin opriep. Peter hield eerder erg van zijn werk, maar na acht jaar en “tegen de klippen op werken” was hij het goede gevoel vergeten. Tussendoor kon je de pracht van de ontluikende lente zien. Peter zag dat ook, steeds meer. Na vijf wandelingen was hij in staat de lucht ook mee te nemen naar z’n werk en huis. Met een collega leidinggevende heeft hij intussen een paar taken geruild. Het gaat weer goed met hem. Ook al is het coachtraject beëindigd, hij verkiest het af en toe een goed gesprek te hebben met mij, al wandelend.

DSC01363

VERTROUWELIJKHEID

23 april 2015

Veel informatie in het hoofd hebben, is voor veel bestuurders, managers en teamleiders geen probleem. Een deel daarvan wordt gedeeld met partner, collega’s, vrienden of kennissen. Dat is de informatie die zogezegd “in de krant mag”. Want helemaal zeker weet je het nooit in hoeverre deze, soms vertrouwelijke, informatie vervolgens met weer anderen gedeeld wordt. De “niet verder vertellen” -opmerking geeft geen garantie op een gewenste informatiestop. Meestal niet met boze opzet, maar voor de meesten is het best lastig om informatie met een hoog “moet je nou eens horen” –gehalte, helemaal voor zich te houden. Met dat gegeven is het aan de eigenaar van de informatie om die te scheiden in drie categorieën: openbaar, vertrouwelijk en geheim. Openbare informatie zijn wetenswaardigheden die relatief schadeloos met iedereen gedeeld kunnen worden. Vertrouwelijke informatie zijn feiten, meningen of vraagstukken, die om diverse redenen beter (nog) niet aan de grote klok gehangen kunnen worden, die deel je hooguit met één of een paar vertrouwelingen. Tot slot: geheim moeten die gegevens blijven die “de zaak” op welke wijze dan ook vooralsnog onnodig negatief beïnvloeden. Een grote verantwoordelijkheid om dat zo te houden. Voor de meeste professionals is het niet moeilijk theoretisch deze driedeling te maken. Hoe daar mee om te gaan is soms wat lastiger. Onlangs werd ik tijdens een coachwandeling bedankt voor het laten delen van informatie uit de derde categorie. Als coach heb ik de plicht, overigens moeiteloos, vertrouwelijk met alle drie de categorieën informatie van mijn cliënten om te gaan.

20150109_131335

INZICHT en PLEZIER

13 april 2015

Henk, een vriendelijke vitale zestiger, is manager in een grote welzijnsorganisatie, “altijd in transitie”, zoals hij zegt. Sinds kort leidt hij twee afdelingen. Hij kwam bij mij voor een coachprogramma, getipt door Personeelzaken, omdat hij zich afvroeg of hij te kort schoot of misschien wel langzaam overbodig zou worden. Hij voelde geen behoefte om te twitteren of te Facebooken, zag daar zelf de meerwaarde niet van in, vertelde hij. Met zijn maandelijkse column op de (interne) website deed hij genoeg aan verbale profilering, vond hij. Toch kwam daar het laatste jaar steeds meer twijfel of hij tussen “al die jonkies”, door wie hij zich soms wat uitgelachen voelde, nog wel tot z’n recht kwam. Na zeven kwaliteitsgesprekken tijdens prachtige wandelingen en na een heel zichtbare seizoenswisseling op Landgoed ’t Lankheet, was het Henk veel duidelijker hoe waardevol hij voor de organisatie was. Toch verloor hij zijn bescheidenheid niet. Henk begreep toen, mede door tussentijdse soms spannende gesprekken met collega’s, hoe hij als het onmisbaar geheugen van de organisatie fungeerde. Ook zag hij in hoe zijn senioriteit een gewaardeerde invloed had op de medewerkers en op hun onderlinge verhouding, vooral bij veranderingen. Henk verheugt zich weer op zijn werkweek die hij nu steevast start met een enthousiaste boodschap via Twitter de wereld in te sturen.

DSC00789

 

HELDERHEID

3 april 2015

Leonie, een getalenteerde veertiger, gedreven en enthousiast , was haar werkplek ontgroeid en hoopte dat de aangekondigde reorganisatie haar “lot” een gewenste wending zou geven. Toen dat niet gebeurde en zij als één van de weinigen kon blijven besloot ze een coach traject bij mij te volgen. Wij liepen op het Landgoed ’t Lankheet in Haaksbergen. Zij wilde in haar werk meer de regie in eigen hand nemen en haar zichtbaarheid vergroten, om daar te belanden waar ze haar kwaliteiten en passie het best kon inzetten. Terwijl het water van de Schipbeek rustig voortkabbelde, kreeg ze in in onze gesprekken die we al wandelend voerden meer en meer helderheid in haar wensen. Leonie is een actieve vrouw, snel van geest, die zelf van aanpakken houdt en ook graag haar enthousiasme overbrengt op anderen. Ze wilde zelf meer aan het roer staan. Door een aantal netwerkgesprekken tussendoor werden haar doelen versterkt. Op haar werk maakte ze haar wensen en dat deze niet binnen de organisatie zelf lagen, kenbaar. Haar leidinggevende waardeerde en herkende dat en beloofde haar te ondersteunen bij die stap. Leonie doet een opleiding en kijkt weer optimistisch naar haar toekomst , met duidelijkheid in de weg ernaar toe.

soms verrassen de uitkomsten…